20. ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ 
(Κατευθυνόμενος Διαλογισμός των Ιπποτών του Κρίνου και του Αετού) 

Επιθυμώντας να δούμε την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ εντός μας, ενδέχεται να φτάσουμε ξαφνικά στην Πύλη της Αντίληψης. Αλλά η Πύλη δεν ανοίγει, η Αλήθεια δεν ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ, όσο μένουμε προσκολλημένοι στα όσα γνωρίζουμε. Χρειάζεται να προσεγγίσουμε το άγνωστο κενοί, με άδεια χέρια... 

Στην αρχή δεν μπορώ να επιβεβαιώσω ούτε το Ποιος Είμαι. Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι ν’ αρχίσω να διακρίνω τον εαυτό μου από τα συνηθισμένα μου «εγώ», να δω ότι ΔΕΝ είμαι οι συνειρμοί μου, ΔΕΝ είμαι τα συναισθήματά μου, ΔΕΝ είμαι οι αισθήσεις μου. 

Αλλά τότε εμφανίζεται το ερώτημα: Ποιος είμαι; 

Χρειάζεται ν’ αφουγκραστώ, να ησυχάσω, ώστε να κινητοποιηθεί όλη μου η Προσοχή και η Παρατηρητικότητα, ώστε να έρθω σε μια πιο ΙΣΟΡΡΟΠΗΜΕΝΗ κατάσταση. Είμαι αυτό; Όχι, αλλά είμαι στη σωστή κατεύθυνση. Κατευθύνομαι από τη Διάσπαση προς την Ενότητα!

 

Ο Διαλογισμός της Σοφίας

“Η Σοφία οικοδόμησε τον Οίκον Της, λατόμησε Στήλους Επτά και είπε:

Ο Κύριος με είχε μαζί Του στην Αρχή των Δρόμων του, πριν από τα Έργα του, απ' τον Αιώνα! 

Με έχρισε απ' αρχής πριν από τον Αιώνα, πριν να υπάρξει Γη!

Γεννήθηκα όταν δεν υπήρχαν Άβυσσοι, όταν δεν υπήρχαν Πηγές που αναβλύζουν ύδωρ! Πριν θεμελιωθούν τα βουνά, πριν τους λόφους, 

Γεννήθηκα,

Ενώ δεν είχε κάνει την Γη, τις πεδιάδες, ούτε τις κορυφές των εδαφών της Οικουμένης! 

Όταν ετοίμαζε τους Ουρανούς, ήμουν εκεί! Όταν περιέγραφε τον Θόλο πάνω από το πρόσωπο της Αβύσσου ήμουν εκεί!

Όταν στερέωνε τον Αιθέρα επάνω. 

Όταν οχύρωνε τις Πηγές της Αβύσσου κάτω!

Όταν επέβαλλε τον Νόμο Του στη θάλασσα, να μην παραβούν τα νερά το Πρόσταγμά Του! Όταν διέτασσε τα θεμέλια της Γης!

Ήμουν κοντά Του, δημιουργούσα! Ήμουν η τρυφή Του καθημερινά, ευφραινόμενη μπροστά Του! Μακάριος ο Άνθρωπος που θα με ακούσει!

Επειδή όποιος με βρει, θα βρει Ζωή!”

 Μητέρα του Θεού!

Ύψος και βάθος γεννήθηκαν από Εσένα! Εσύ Είσαι η συνθήκη όλων όσων υπάρχουν! Μέσω της Σοφίας Σου η χαρά τρέφεται. Μέσω του Ελέους Σου η οδύνη απαλύνεται! Γι’ αυτό Σου αφιερώνουμε όλες τις χαρές και τις οδύνες αυτού του κόσμου!

Ας σκεφτούμε ό,τι μας συγκίνησε, μας έθλιψε ή μας χαροποίησε την εβδομάδα που προηγήθηκε Αδελφοί μου!

 Μητέρα της Ζωής!

Ό,τι γεννιέται, Εσύ το συνέλαβες με την Σοφία σου! Στους κόλπους Σου τα πάντα λαμβάνουν μορφή! Μέσω της φροντίδας Σου ό,τι είναι αδύναμο και τρυφερό προστατεύεται! Γι’ αυτό Σου αφιερώνουμε ό,τι είναι νέο, ό,τι βρίσκεται σε ανάπτυξη σε αυτόν τον κόσμο!

Ας σκεφτούμε την νεότητα Αδελφοί μου και μία νέα ζωή ειδικότερα!

 Μητέρα του Κόσμου!

Εσύ Είσαι το θεμέλιο της Γης επάνω στην οποία βαδίζουμε! Η Σοφία Σου καθορίζει τα όρια του διαστήματος το οποίο μας προστατεύει! Γι ’αυτό Σου αφιερώνουμε όλους όσους διώκονται και όσους δεν έχουν καταφύγιο στον κόσμο αυτό!

Ας σκεφτούμε τους απόκληρους του κόσμου αυτού και όσους έχουν ανάγκη Αδελφοί μου!

 Μητέρα του Λόγου!

Εσύ γέννησες εντός μας το Μυστήριο του Ζώντος Λόγου! Εσύ είσαι η χαρά των Πάντων! 

Όλη η Δημιουργία και το γένος των Ανθρώπων αγαλλιάζουν σε Εσένα! 

Δίδαξέ μας να κατανοήσουμε αυτόν τον Λόγο τον οποίο Εσύ μας μετέδωσες, μέσω των Μυστηρίων της Πίστεώς μας και μέσω των Πλασμάτων αυτού του κόσμου!

 Σεβασμία μας Μητέρα!

Άνοιξε την καρδιά μας σε όλους τους Αδελφούς και τις Αδελφές μας! Σε όλα τα αισθανόμενα πλάσματα του κόσμου αυτού! 

Δεν θέλουμε απλώς να Σε ακούμε, αλλά να σχηματίσουμε μαζί με Εσένα το θεμέλιο της Κοινωνίας μετά του Υιού Σου, μέσω Εσού, Ω Μητέρα του Θεού!

 

Ας παραμείνουμε Αδελφοί μου με την Καρδιά ανοιχτή σε επικοινωνία με όλους τους Αδελφούς και τις Αδελφές μας, παρόντες και μη… Τώρα και για Πάντα!

Έτσι ας γίνει!

 

 19. Ο ΚΥΑΝΟΥΣ ΜΑΝΔΥΑΣ

(Κατευθυνόμενος Διαλογισμός των Ιπποτών του Κρίνου και του Αετού)

 

Οραματίζομαι τον εαυτό μου καλυμμένο από τον προστατευτικό Κυανό Μανδύα του Τάγματος, Σύμβολο της Σιγής, της Σύνεσης, της Διάκρισης, της Αυτοκυριαρχίας, της Ισορροπίας και της Αρμονίας του Ουρανού!

Συμβολίζει την κατάσταση Φυσικής Προστασίας έναντι της αρνητικής και αρπακτικής βούλησης άλλων ανθρώπων και των δυσαρμονικών καταστάσεων του κόσμου μας.

Αναπνέω ρυθμικά...

Αισθάνομαι την ευεργετική Παρουσία του, σαν μια προστατευτική, λεπτοφυή, γαλάζια ομίχλη ολόγυρά μου!

Οι θόρυβοι "από έξω" δεν με αγγίζουν πιά!

Δυσαρμονικές Δονήσεις δεν επηρεάζουν πλέον την εσωτερική μου κατάσταση!

Όλα είναι όλο και λιγότερο ενοχλητικά, όλα μοιάζουν να απέχουν όλο και περισσότερο από το αληθινό Κέντρο μου!

Συνεχίζω να αναπνέω ρυθμικά! 

Ρυθμικά, βαθιά και απαλά!

Ανοίγω τα χέρια και Εισπνέω βαθιά, εκδιπλώνοντας το ψυχικό μου ρευστό!

Επαναφέρω τα χέρια στο στήθος και Εκπνέω βαθύτερα, συμπυκνώνοντας το ψυχικό μου ρευστό!

Εισπνοή, Εκπνοή! Εκδίπλωση και Συμπύκνωση!

Και τώρα οραματίζομαι το Λευκό Επένδυμά μου, κάτω από τον Κυανό μου Μανδύα.

Η αληθινή μου φύση καλύπτεται από έναν Λευκό Χιτώνα, λαμπερό και φωτεινό που επενδύει το αληθινό Κέντρο μου!

Ο Λευκός Χιτώνας μου συμβολίζει το Κέντρο αυτό, το Αγνό και Φωτεινό, χωρίς πάθη, χωρίς περιττές σκέψεις που υποκινούνται από το ατομικό μου συμφέρον, χωρίς στρεβλώσεις και ελαττώματα!

Δεν σκέφτομαι τίποτε άλλο! Επιστρέφω στην αναπνοή μου.

Αναπνέω ρυθμικά, βαθιά και απαλά!

Αναπνέω και βλέπω τον εαυτό μου ντυμένο στα Λευκά, στην υψηλότερη διαβάθμιση του Φωτός!

Το μυαλό μου μπορεί να "βλέπει" ακόμη τον Κυανό μου Μανδύα, το χρώμα και τις πτυχώσεις του, σαν έναν ήρεμο γαλάζιο ουρανό πάνω μου, όμως εγώ συγκεντρώνομαι τώρα στο Λευκό μου Επένδυμα, στον Λευκό μου Χιτώνα!

Νιώθω σίγουρος, φωτεινός και ευτυχής!

Είμαι σίγουρος, φωτεινός και ευτυχής!

Η Γαλήνη συντροφεύει την Καρδιά και τον Νου μου!

Ντύνομαι στο Φως, όλα στο μυαλό μου είναι φωτεινά, νιώθω μια ζέστη, ή μια δροσιά, ό,τι επιθυμώ αυτήν την στιγμή, και

Βλέπω εντός της Ψυχής μου τον Αληθινό Εαυτό μου να αναπτύσσεται αργά από το Κέντρο της Καρδιάς,

Να πάλλεται αρμονικά, και...

Να μεγαλώνει σαν ένα χρυσοκίτρινο και λευκό Κρίνο...

Το λευκό Κρίνο γεμίζει όλο το δωμάτιο...

Γεμίζει όλη την Γη, αγκαλιάζοντας όλους τους ανθρώπους και όλα τα αισθανόμενα πλάσματα του κόσμου αυτού...

Και πάνω από αυτό το τεράστιο λευκό Κρίνο, ένας Χρυσός Αετός, Φωτεινός, Ισορροπημένος και Δυνατός, απλώνει τις προστατευτικές του φτερούγες και μεγαλώνει ωσάν Ήλιος, τεράστιος και θερμός, καλύπτοντας τα πάντα με το αγνό, ανυπέρβλητο, θεραπευτικό Φως του!

Αναπνέω ρυθμικά!

Ανοίγω τα χέρια και Εισπνέω βαθιά, εκδιπλώνοντας το ψυχικό μου ρευστό!

Επαναφέρω τα χέρια στο στήθος μου και Εκπνέω βαθύτερα, συμπυκνώνοντας το ψυχικό μου ρευστό! 

Εισπνοή, Εκπνοή! Εκδίπλωση και Συμπύκνωση!

Αναπνέω απαλά, βαθιά και γαλήνια και…

Ανοίγω τα μάτια μου και κοιτώντας προς την Ανατολή

Ζώντας μέσα στο Φως και στην θερμότητα του Χρυσού Ήλιου!


 

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ

    22. ΕΞΙ ΕΠΙΓΝΩΣΕΙΣ   (Για τον οξυδερκή και τον βραδύνου μαθητή)   I . "Ο οξυδερκής μαθητής είναι ένας ερευνητής.  Ακούει, α...

ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΤΕ!