39. ΠΕΡΙ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΥ

(21 ΘΕΩΡΗΜΑΤΑ)

(Ιούνιος 2021)

 ΘΕΩΡΗΜΑ 1ο

Το Συνειδητό είναι εκείνη η Κατάσταση της Ουσίας, μέσω της οποίας ο Άνθρωπος που είναι ήδη Κυρίαρχος του Υποσυνείδητου και του Ασυνειδήτου του, μπορεί να αντιληφθεί τι Είναι, τι Θέλει και τι Δύναται να πράξει.

Η πραγμάτωση αυτής της τρίτης Κυριαρχίας οδηγεί στην ανύψωση του Συνειδητού σε μια Υπερ-Συνειδητή Κατάσταση.

 ΘΕΩΡΗΜΑ 2ο

Ανυψώνοντας το Συνειδητό σε μια Υπερ-Συνειδητή Κατάσταση, ο Μυημένος υπερβαίνει τον εαυτό του προκειμένου να μπορεί να κατευθύνει ο ίδιος τις τρεις του Καταστάσεις.

Αυτό σημαίνει ότι τώρα εποπτεύει την Συνειδητή του Κατάσταση “από ψηλά”, έτσι ώστε να είναι υπερ-συνειδητός αυτής, ενώ μόνη η Συνειδητή Κατάσταση είναι αρ­κετή για την Κυριαρχία και επί των προηγούμενων δύο Καταστάσεων.

 ΘΕΩΡΗΜΑ 3ο

Η Κυριαρχία επί του Συνειδητού, έγκειται στην ανάπτυξη της Γνώσης της προέλευ­σης των πραγμάτων, καθώς και των σχέσεων και των αιτίων του Παντός.

 ΘΕΩΡΗΜΑ 4ο

Υπάρχει μια πολύ μεγάλη διαφορά μεταξύ ενός Μυημένου που είναι Κυρίαρχος της “Συνειδητής Κατάστασης” και ενός ατόμου που είναι “πρίγκιπας της επιστήμης”.

Ο τελευταίος έχει μάθει τα πάντα, έχει δει τα πάντα. Ξέρει ό,τι έχει να γνωρίσει ο άνθρωπος, είναι μια ζωντανή εγκυκλοπαίδεια. Εντούτοις, επειδή δεν έχει αποκτήσει Κυριαρχία επί της Συνειδητής του Καταστάσεως, και ως εκ τούτου δεν έχει διεισδύσει στον Κόσμο των Αιτίων, παλεύει ευρισκόμενος υπό των δεσμών των πραγμάτων.

Αναλύει την Ύλη χωρίς να είναι ικανός να κατανοήσει το Μυστικό της.

Και πάλι, στον τομέα της φιλοσοφίας, αγωνίζεται μεταξύ των υποθέσεων, των συλλογισμών και των συστημάτων, χωρίς να είναι ικανός να διεισδύσει στον Μυστικό Λόγο των πραγμάτων. 

Όλη η Ανώτερη Γνώση είναι ξένη γι’ αυτόν.

 ΘΕΩΡΗΜΑ 5ο

Χωρίς να χρειάζεται να μελετήσει όλο το πλήθος των επιστημών, ο Μυημένος καταφέρνει να αποκτήσει τη Γνώση της Αιτίας των πραγμάτων και μπορεί να αντιμετωπίσει τα πάντα με αδιαμφισβήτητη Υπεροχή.

 ΘΕΩΡΗΜΑ 6ο

Ένας λόγιος, δεν μπορεί να έχει την Γνώση που έχει ο Μυημένος, καθώς υπάρχει ένα “φράγμα” μεταξύ του ατόμου του και της αντίληψής του. Αυτό το φράγμα είναι η Πλάνη των Αισθήσεων.

 ΘΕΩΡΗΜΑ 7ο

Οι αισθήσεις μας, μας παρασέρνουν στο λάθος.

Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η ύπαρξή μας είναι σταθεροποιημένη στην Ύλη και έτσι έχει χάσει κάθε Πνευματική Ιδέα (Έννοια).

Ο Άνθρωπος, μπορεί να συλλάβει όλα όσα σχετίζονται με το “Ανώτερο Επίπεδο” μόνο μεταφορικά (εικονικά), σύμφωνα με τις σχέσεις της επίγειας ατομικότητάς του, και συνεπώς δύναται να φανταστεί μόνο σε υλική μορφή.

Η αντανάκλαση επί του φυσικού επιπέδου είναι αυτή που προσδίδει και εκδηλώνει στον Άνθρωπο την αναπαράσταση της Ιδέας του για το Πνευματικό Επίπεδο.

 ΘΕΩΡΗΜΑ 8ο

Η Κυριαρχία επί της Συνειδητής Ύπαρξης και η ανύψωσή της σε Υπερ-Συνειδητής, έγκειται στην απόδραση από την Φυλακή των Αισθήσεων και στην απόκτηση της Ιδέας "Αυτού που Υπάρχει", σε όλη του την Αλήθεια.

 ΘΕΩΡΗΜΑ 9ο

Σ’ αυτήν την Κατάσταση, δεν υπάρχει πλέον καμία υλική αντιπροσώπευση (εικονοποίηση) του Υπέρτατου, αλλά Απόλυτη και Άφατη Αλήθεια.

Οι Μυημένοι έχουν μεταγράψει αυτήν την Κυριότητα δια της γλώσσας του συμβολισμού.

 ΘΕΩΡΗΜΑ 10ο

Ο Άνθρωπος είναι δέσμιος των αισθήσεων και αυτή ακριβώς είναι η αιτία που συνακόλουθα παραπλανάται από την ψευδαίσθηση της Ύλης.

Για τον λόγο αυτό οι Μυημένοι όλων των Παραδόσεων δημιούργησαν ένα ψεύτικο μέσον ώστε να γνωρίσουν την Αλήθεια και να διεισδύσουν στο Πεδίο της.

 ΘΕΩΡΗΜΑ 11ο

Ο Άνθρωπος, βρίσκεται εντός μικρού πηγαδιού απ’ το οποίο προσπαθεί να βγει πελεκώντας μια μικρή εσοχή στον τοίχο του. Αυτό το υποστήριγμα είναι ψεύτικο και ασταθές, κι ωστόσο, το χρησιμοποιεί ως υποστήριξη για να βγει από την φυλακή του.

 ΘΕΩΡΗΜΑ 12ο

Η Γνώση της Αλήθειας αποκτάται μέσω ενός αντίστοιχου στρατηγήματος. Συνεπώς ο Άνθρωπος οφείλει να συνηθίσει σε αυτού του είδους την άσκηση, εφόσον επιθυμεί να φθάσει στην Αλήθεια, δημιουργώντας αυτό το ψεύτικο και τεχνητό σημείο.

 ΘΕΩΡΗΜΑ 13ο

Το αιώνιο πρόβλημα των φιλοσόφων ανά τους αιώνες, είναι η ανάλυση των αιτιών και των συνεπειών της Φύσεως επί των δημιουργημάτων.

 ΘΕΩΡΗΜΑ 14ο

Όποιος φιλοδοξεί να γνωρίσει την Αλήθεια, οφείλει να ασκήσει τον εαυτό του σε αυτό το ψεύτικο και τεχνητό σημείο. Προκειμένου να το κάνει αυτό, οφείλει να ρωτά συνεχώς τον εαυτό του περί του Λόγου των πραγμάτων, περί της Εμφανίσεως και περί της Καταστάσεώς τους.

 ΘΕΩΡΗΜΑ 15ο

Όποιος φιλοδοξεί να γνωρίσει την Αλήθεια, ξεκινά ασκώντας τον εαυτό του να βρί­σκει τα Αίτια μέσα από τα Αποτελέσματα.

Πρώτα απ’ όλα, ξεκινά από τα Αποτελέ­σματα που προέρχονται από την συναναστροφή των ανθρώπων: 

Μελετά τις πράξεις και τις χειρονομίες των ατόμων και προσπαθεί να αποδώσει μια αιτία σε κάθε περίπτωση. Στη συνέχεια βγάζει συμπεράσματα. Κατόπιν, ανεβαίνο­ντας από τα μικρά γεγονότα σε γεγονότα μεγάλης σημασίας, επεκτείνει το πεδίο δρα­στηριότητάς του. Περνά από τη γνώση του πραγματικού και, σταδιακά, καταφέρ­νει να μεταπηδήσει στο Υπερ-Συνειδητό.

 ΘΕΩΡΗΜΑ 16ο

Ο Μυημένος οφείλει να γίνει το αντικείμενο της δικής του μελέτης.

Μ’ αυτόν τον τρόπο, θα εκπαιδεύσει τον ίδιο του τον εαυτό, προκειμένου να αποδράσει από την Πλάνη των Αισθήσεων και να αναρρώσει από τις μάταιες φαντασιοκοπίες που αφορούν το δικό του πρόσωπο.

 ΘΕΩΡΗΜΑ 17ο

Η Εργασία που απαιτείται για το Συνειδητό, είναι εξ ολοκλήρου πνευματική και δεν μπορεί να συνδεθεί με οτιδήποτε αφορά στο πεδίο των δύο άλλων Καταστάσεων.

 ΘΕΩΡΗΜΑ 18ο

Ο Μυημένος οφείλει να εργάζεται συνεχώς για την απόκτηση των Κυριαρχιών του.

Η πρόοδός του θα συνεχιστεί μέχρι τη στιγμή του θανάτου του, γιατί δεν μπορεί ποτέ να θεωρήσει ότι έχει φτάσει στο “Τελικό Σημείο”.

 ΘΕΩΡΗΜΑ 19ο

Οι διάφορες αυτές Κυριαρχίες δεν απαιτούν κάποια μεγάλη προσφορά και λήψη. Έγκεινται απλώς στην δημιουργία των τριών Ανωτέρων Καταστάσεων εντός του εαυτού, χω­ρίς την παρέμβαση οποιασδήποτε άλλης Θελήσεως πέραν εκείνης του ιδίου του Μυημένου.

 ΘΕΩΡΗΜΑ 20ο

Η πίστη, δεν παρεμβαίνει στην επιδίωξη αυτών των τριών Κυριαρχιών, καθώς σχετί­ζεται με το πεδίο του Μυστικισμού.

Ο Μυημένος οφείλει να αποκτήσει Πνευματική Βεβαιότητα μέσω της ολοκληρωτικής Κυριαρχίας επί της ίδιας του της Ύπαρξης.

 ΘΕΩΡΗΜΑ 21ο

Η ανύψωση της Συνειδητής Ύπαρξης σε Υπερ-Συνειδητή Ύπαρξη, δίνει πρόσβαση σε ένα Ανώτερο Πεδίο. Σ’ αυτό στο οποίο ο Ιωάννης ο Ευαγγελιστής είδε όσα προσπάθησε να μεταγράψει στην “Αποκάλυψη”. Όμως οι λέξεις είναι πολύ φτωχές για να μεταφρά­σουν τις εικόνες που έλαβε κι έτσι αυτές οι εικόνες παραμένουν ακόμη ακατανόητες για εμάς.

 

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Έχει ειπωθεί ότι το Πνεύμα εκδηλώνεται μέσω τριών Αρετών:

Της Φαντασίας, της Θελήσεως και της Ισχύος.

Αυτές οι τρεις Αρχές, αποτελούν μία αδιαίρετη Τριάδα, όπως αυτή παρουσιάζεται στην Θεία Τριάδα. Η Πνευματική Ανομοιότητα των ατό­μων δεν αποτελεί συνέπεια της διαίρεσης αυτών των τριών Αρχών.

Έχει ειπωθεί ότι υπάρχουν: 

Πρόσωπα Φαντασίας, πρόσωπα Θέλησης και πρό­σωπα Δύναμης. 

Αυτό είναι ακριβές, ωστόσο δεν συνεπάγεται διαφορετικό μερίδιο απ΄ τις Αρχές αυτές στα διάφορα πρόσωπα.

Η Ανομοιότητα υπάρχει ως Αποτέλεσμα, αλλά και πάλι εδώ θα πρέπει να επι­στρέψουμε στην Αιτία του. Η Ανομοιότητα-Αιτία βρίσκεται στο Πνεύμα, του οποίου η Διείσδυση δεν είναι η ίδια σε όλα τα άτομα.

Στο άτομο, το Πνεύμα εκδηλώνεται μέσω της Νοημοσύνης.

Με τη σειρά της, αυτή η Νοημοσύνη εκδηλώνεται μέσω των τριών Αρχών, καθεμιά απ’ τις οποίες αντιστοιχεί σε μια διαβάθμιση της Ουσίας (βαθμός διείσδυσης της Ουσίας).

Τα διάφορα άτομα έχουν μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό Νοημοσύνης και αυτή η Νοημοσύνη είναι διαφορετική στο καθένα.

...................................................................................................

Συμπερασματικά, και κάνοντας χρήση της δύναμης να δούμε στο Ανώτερο Πε­δίο μέσω της Υπερ-Συνείδησης, μπορούμε να πούμε ότι η Νοημοσύνη είναι η Επί­δραση της Ζωτικής Ακτινοβολίας επάνω στη Δονούμενη Ύλη.

Η Ύλη είναι ζωντανή, γι’ αυτό βρίσκεται σε συνεχή Δόνηση.

Η Ζωτική Ακτινοβολία του “Είναι”, είναι αυτό που προέρχεται από την Θεότητα.

Είναι το Πνεύμα, δηλαδή η ικανότητα Κατανόησης, Αντίληψης των πραγμάτων και Διάκρισης των διαφορών μεταξύ τους.

Είναι η Ανώτερη Εισροή στην Κατώτερη Ύπαρξη.

Συμβολικά, αυτό παριστάνεται δια μιας κατερχόμενης κατακόρυφης γραμμής που συ­ναντά μια γραμμή οριζόντια... +

 

 

38. ΠΕΡΙ ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΟΥ

(22 ΘΕΩΡΗΜΑΤΑ)

(Μάιος 2021)

 ΘΕΩΡΗΜΑ 1^ο

Το Υποσυνείδητο, είναι το Συναισθηματικό Είναι, ικανό να προκαλέσει εντυπώσεις στον Άνθρωπο και να δημιουργήσει εντός του οποιουδήποτε είδους αισθήματος, όπως αγάπη ή μίσος, συμπάθεια ή αντιπάθεια, πόνο ή ευεξία.

 ΘΕΩΡΗΜΑ 2^ο

Κυριαρχία (Υπεροχή) του Μυημένου επάνω στο Υποσυνείδητο, είναι η ικανότητά του να μην υφίσταται ένα οποιασδήποτε φύσεως συναίσθημα, εκτός αν αυτό είναι αποτέλεσμα της έλλογης και σκόπιμης εργασίας του ιδίου.

Με άλλα λόγια (ο Μυημένος), δεν θα πρέπει να βρίσκεται ποτέ υπό το κράτος οποιασδήποτε υποσυνείδητης παθητικότητας, οποιασδήποτε φύσεως κι αν είναι αυτή.

 ΘΕΩΡΗΜΑ 3^ο

Η Κυριαρχία (Υπεροχή) επάνω στο ατομικό Υποσυνείδητο, επιφέρει την δυνατότητα Κυριαρχίας του Μυημένου επάνω και σε Υποσυνείδητες Καταστάσεις ξένες προς αυτόν.

 ΘΕΩΡΗΜΑ 4^ο

Όταν ο Μυημένος αποκτήσει την ενεργητική ιδιότητα να ενεργεί και επί ξένων Υποσυνείδητων, βρίσκεται σε άμεση επικοινωνία με τη γενική Ανθρώπινη Ψυχή.

Τότε μόνο οι Ανώτερες Συνειδητές Δυνάμεις μπορούν να τον βοηθήσουν στην απόκτηση ακόμη και υπερβατικών δυνάμεων.

 ΘΕΩΡΗΜΑ 5^ο

Όταν ο Μυημένος φτάσει σ’ αυτό το στάδιο της Μύησης του, συνειδητοποιεί διάφορα φαινόμενα και είναι σε θέση να επιτελέσει διάφορες πραγματώσεις, οι οποίες διαδεχόμενες η μία την άλλη και εντεινόμενες, του επιτρέπουν να εισέλθει στην Άλυσο των Διδασκάλων (Μυστών) και να συμβάλει στο Γενικό Έργο.

 ΘΕΩΡΗΜΑ 6^ο

Οι διάφορες αιτίες για την υποδούλωση του Υποσυνείδητου βρίσκονται στις συνήθειες, στο περιβάλλον, στην κοινωνική ζωή, στην εκπαίδευση και στα πάθη. Αυτά τα ηθικά ελαττώματα καλύπτουν τον Άνθρωπο με έναν φλοιό που του αφαιρεί την Κατανόηση των Νόμων της Φύσης.

Έτσι ο Άνθρωπος χάνει την φυσική του ελευθερία και την αληθινή του προσωπικότητα και γίνεται σκλάβος των όντων και των πραγμάτων.

 ΘΕΩΡΗΜΑ 7^ο

Κατόπιν συνεχούς Ασκήσεως και Εκγυμνάσεως, ο Μυημένος μπορεί να αποκτήσει πολλές ικανότητες.

Όταν φτάσει σ’ αυτό το στάδιο, μπορεί να του επιτραπεί η πρόσβαση σε Ανώτερα Δώματα. Αυτή η Χάρη, είναι συνέπεια της δικής του αξίας, σε αρμονία και με την άδεια των Συνειδητών Δυνάμεων που κατοικούν σ’ αυτές τις περιοχές.

 ΘΕΩΡΗΜΑ 8^ο

Όλα τα συναισθήματα ακολουθούν το νόμο της Γεννήσεως: Γεννιούνται, ζουν και πεθαίνουν. Μερικά εκδηλώνονται παρεμπιπτόντως, όπως για παράδειγμα, η οργή.

 ΘΕΩΡΗΜΑ 9^ο

Τα συναισθήματα γεννιούνται και εκδηλώνονται μέσω εξωτερικών αιτιών.

Ωστόσο, ο Μυημένος δεν θα πρέπει να αφήνει κανένα συναίσθημα να γεννηθεί μέσα του χωρίς λόγο.

Ακόμα περισσότερο, εάν γεννηθεί, τότε δεν θα πρέπει να το αφήσει να συνεχίσει να υπάρχει.

 ΘΕΩΡΗΜΑ 10^ο

Τα συναισθήματα της ανθρώπινης ψυχής, τα οποία προέρχονται όλα από τον Καταστροφικό Παράγοντα, δεν θα πρέπει να συγχέονται με την Αγάπη, η οποία αποτελεί Συστατική Αρχή του Πνεύματος.

Η ανθρώπινη αγάπη, όπως και το ανθρώπινο μίσος, εδρεύουν στην (Αρχή) ανθρώπινη ψυχή, ενώ η Πρωταρχική Αγάπη είναι, μαζί με τη Σοφία, μία Αρχή του Ανθρώπινου Είναι.

 ΘΕΩΡΗΜΑ 11^ο

Στο ανθρώπινο ον η Αρχή Σοφία, παραμένει ακέραιη και δεν επιδέχεται καμία ανάμειξη.

Αλλά η Αγάπη, που είναι θηλυκή Αρχή, ενωμένη με το κατώτερο Υλικό επίπεδο δημιουργεί την Παγκόσμια Ψυχή.

Στον Κύκλο Κόσμο, η Αρχή Αγάπη, είναι η Γεννήτωρ του αισθήματος της Ομορφιάς.

 ΘΕΩΡΗΜΑ 12^ο

Σε όλες τις μορφές και τις εκδηλώσεις της, η ανθρώπινη αγάπη εξαρτάται από τον Καταστροφικό Παράγοντα.

Οι Αρχαίες Μυητικές Σχολές για να προστατευθούν απ’ τον Καταστροφικό Παράγοντα, ίδρυσαν την Σχολή του Στωικισμού.

Οι Διδάσκαλοι της Ανατολής επίσης πρέσβευαν κάτι αντίστοιχο. Τα παρακάτω είναι η τακτική που ακολουθούσαν:

 ΘΕΩΡΗΜΑ 13^ο

Κατά την περίοδο της Εργασίας, ο Μαθητής θα πρέπει να ζήσει μόνο μέσω του σώματος και του πνεύματος, αναστέλλοντας κάθε εκδήλωση της Υποσυνείδητης Ύπαρξής του.

Προς τον σκοπό αυτό, για μια περίοδο 40 ημερών, επισκέπτεται όλα τα μέρη που είναι πιθανό να τον επηρεάσουν ψυχικά και να γεννήσουν διάφορα συναισθήματα εντός του.

Θα πρέπει να ασκηθεί στο να παραμένει απευαισθητοποιημένος από όλα αυτά και να μην δοκιμάζει κανένα συναίσθημα οφειλόμενο σε οποιαδήποτε εξωτερική εντύπωση.

Θα πρέπει να είναι απαθής, ενώ βοηθά σε ό,τι συμβαίνει γύρω του, το οποίο κανονικά θα άγγιζε την ύπαρξή του και θα έκανε να εκδηλωθούν εντός του συμπάθεια, οίκτος, φόβος, αγάπη, απέχθεια, οργή, κ.ο.κ. Ωστόσο, αυτός οφείλει να παραμένει εσωτερικώς ήρεμος και απαθής.

 ΘΕΩΡΗΜΑ 14^ο

Έχοντας έτσι χαλυβδώσει την ψυχή του και κυριαρχώντας στο Υποσυνείδητό του, ο Μαθητής πρέπει τότε να προσπαθήσει να το ενδυναμώσει.

Τώρα νιώθει στην ψυχή του μόνο αυτό που θέλει να νιώσει σύμφωνα με την λογική του, και είναι ικανός να δημιουργήσει εκείνου του είδους τα συναισθήματα τα οποία θεωρεί αναγκαία για την θρέψη της ψυχής του.

Προς τον σκοπό αυτό, συντηρεί εκείνα τα συναισθήματα που μπορεί να θρέψουν, να ανυψώσουν και να εξευγενίσουν την ψυχική του ύπαρξη.

 ΘΕΩΡΗΜΑ 15^ο

Η Φιλία είναι ένα συναίσθημα που επιτρέπεται και εκπληρώνει τον υπ’ όψιν σκοπό, αλλά υπό την προϋπόθεση ότι δεν έχει κάποια απτή συναισθηματική εκδήλωση.

Η Αδελφοσύνη είναι ένα συναίσθημα που ενώνει.

Η Συμπόνια επιτρέπεται, αλλά πρέπει να εκφράζεται μόνο με τη μορφή της Αγαθοεργίας.

Η Συμπόνια, είναι ένα συναίσθημα θλίψης για την κατάσταση ενός άλλου, αλλά με την προσδοκία της σωτηρίας, ενώ ο οίκτος, είναι μια ελεήμων αποστροφή (περιφρόνηση), χωρίς ελπίδα σωτηρίας για το αντικείμενο αυτής. Ο οίκτος βρίσκεται υπό την επήρεια του Καταστρεπτικού Παράγοντα.

 ΘΕΩΡΗΜΑ 16^ο

Όλα τα άλλα συναισθήματα, που προέρχονται από τον Καταστροφικό Παράγοντα, πρέπει να αποβληθούν, γιατί καθιστούν παθητικό το Υποσυνείδητο. Αυτά είναι το μίσος, η οργή, η αποστροφή (περιφρόνηση), η αυτοεκτίμηση, η ζήλια, ο φθόνος, η τιμή, η αντιπάθεια, η συμπάθεια κ.ο.κ.

 ΘΕΩΡΗΜΑ 17^ο

Ο Μαθητής, θα πρέπει επίσης να αποφεύγει κάθε συναίσθημα που δημιουργείται από την Φαντασία του, το οποίο και μπορεί να δημιουργήσει εντός του μια Κατάσταση Παθητικότητας.

Σε άλλες πάλι περιστάσεις της Αποστολής του, είναι επιβεβλημένο να δημιουργεί εντός του υπέροχα, Ενεργητικά Συναισθήματα (ευπάθειες).

 ΘΕΩΡΗΜΑ 18^ο

Όλο αυτό το Έργο της Κυριαρχίας επάνω στο Υποσυνείδητο, έχει ως στόχο να οδηγήσει τον Μυημένο στην Υπεροχή (να τον καταστήσει Διδάσκαλο).

Τότε, το Υποσυνείδητό του, καθιστάμενο Συνειδητό, του δίνει την Διπλή Όραση της Ψυχής και του επιτρέπει να διαβάζει μέσα στις καρδιές των ανθρώπων, μέσω των δονήσεων των ατομικών ψυχών.

 ΘΕΩΡΗΜΑ 19^ο

Κατά κανόνα, ο άνθρωπος δεν επιτυγχάνει αυτά τα αποτελέσματα, διότι η Οδός που καθοδηγεί κάθε νοητική επήρεια εξωτερικώς, μέσω του ενδιάμεσου των ψυχικών ρευστών, είναι φραγμένη. Το Έργο του Μύστου συνίσταται στο να αποφράξει την Οδό αυτή.

 ΘΕΩΡΗΜΑ 20^ο

Προκειμένου να προβεί στην Τελειοποίηση του Εαυτού του και να του προσδώσει την Δύναμη της Κυριαρχίας επί του Υποσυνειδήτου του, ο Μύστης οφείλει να θυσιάσει την αυτοεκτίμηση και το αίσθημα τιμής, σε αυτόν τον ίδιο. Αυτό αφοπλίζει και αποδυναμώνει την εναντιούμενη μνησικακία.

ΘΕΩΡΗΜΑ 21^ο

Ο Μύστης θα σημειώσει πραγματική πρόοδο προς την Υπεροχή, όταν προσβληθεί ή χλευασθεί και δεν αισθανθεί καμία δυσαρέσκεια (μνησικακία), όχι μόνο εξωτερικώς αλλά ακόμη και στο ενδότερο Είναι του.

 ΘΕΩΡΗΜΑ 22^ο

Ο Διδάσκαλος (Μύστης), απαλλαγμένος απ’ την υποδούλωση των απαιτήσεων του σώματος, Κύριος του Ασυνείδητου του, και απαλλαγμένος απ’ την υποδούλωση των συναισθημάτων της ψυχής του, Κύριος του Υποσυνειδήτου του, επανακτά την δική του αληθινή Προσωπικότητα και γίνεται ένας πραγματικά Ελεύθερος Άνθρωπος.

 

ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

ΑΞΙΩΜΑ I.

 Η πρόσκτηση της Κυριαρχίας δεν είναι μόνο ζήτημα επιθυμίας, δηλαδή το να θέλει κανείς να την αποκτήσει, λιγότερο ή περισσότερο επίμονα.

Απαραίτητα είναι: 

Η Θέληση να κατευθύνει και 

Η Ισχύς να δρά -μέσω του νευρικού συστήματος - 

έτσι ώστε να επιτευχθεί ο στόχος που έχει Συλληφθεί δια της Φαντασίας.

 ΑΞΙΩΜΑ II.

Με το πέρας του Έργου του, ο Διδάσκαλος δεν θα είναι υπόδουλος ούτε στο σώμα, ούτε στη ψυχή του, κι έτσι θα αποφεύγει να βρίσκεται στην κατοχή όντων που θα μπορούσαν να τον επηρεάσουν.

 

ΠΡΑΚΤΙΚΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

ΕΝΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ ΑΞΙΩΜΑ

 Προκειμένου να επιτύχει την Κυριαρχία επάνω στο Υποσυνείδητο και να το καταστήσει μία Συνειδητή Κατάσταση, ο Μύστης οφείλει να ξεκινήσει απαγορεύοντας κάθε ταραχή στο Υποσυνείδητό του.

Αυτή η Υπεροχή, που πρέπει να είναι απόλυτη, αποκτάται:

Πρώτον, δια της Περιστολής (Αυτοσυγκράτησης) και 

Δεύτερον, δια της Επιβολής.